|
....................................................................................................................
پ .ن . راست می گویی خواجه واقعا هم این قدر هست که تغییر قضا نتوان کرد! انگار نمی توان به میل خود تغییر داد آنچه را که باید اتفاق بیفتد !
........................................................................ پ.ن. راست می گویی خواجه ی دوست داشتنی دیدار یار دیدن دولت است
............................................................................................. می خواهم ... چه می گویی؟
........................................................................................................... می رسد روزی خواجه که می رسم به دلیل این خاموشی ! اما اکنون خوشحال از اینم که می دانم خاموشیم را خواسته اند !
................................................................................................. جوابم را خیلی زیبا گرفتم خواجه ! اما هنوز هم در گیر همان یک جمله ام ! خدایا از من بگیر هر آنجه تو را از من می گیرد ! خداوندا مرا آن ده که آن به !
........................................................................................................... از آن جواب های دندان شکن گیج کننده بود که هیچ از آن نمی فهمم یا می فهمم و خودم را به آن راه می زنم ! نمی دانم ؟
........................................................................................................ همین دلخوشی که می دانم می داند و می بیند و می فهمد برای من کافیست خواجه ! از تو هم ممنونم که مثل همیشه همراه من هستی !
.................................................................................................. چقدر دلم می خواست در جوابم غزلی بسرایی که دلشادتر از این باشد خواجه اما انگار که این طوفان به صد گوهر نمی ارزد !
................................................................ که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد ؟ به نقل از خودت برو ای خواجه ی عاقل هنری بهتر از این ؟ باورم نیست ز بد عهدی ایام هنوز / قصه غصه که در دولت یار آخر شد
................................................................................... توبه ام را شکستم خواجه ! چشم می بندم عذابم می دهم جرمم ! با این همه از سابقه نومید نیستم !
....................................................................................... پ.ن. دل شکستن هنر نمی باشد ...!
...................................................................................................... پ.ن. این قضا ست یا ... ؟ کفر می گویم نه ؟ خط امان می خواهم خواجه !
........................................................................................ پ.ن. به من بگو خواجه اگر به داده رضایت ندهم چه کنم ؟ به من بگو خواجه اگر در جای فریاد فریاد نکنم چه کنم ؟ به من بگو خواجه ...
........................................................................... از کی تا به حال تو شده ای سفله ؟ یا من ؟ باشد راست می گویی ! حاجت آن به که بر قاضی حاجات بریم !
....................................................................................... طالب چشمه خورشید را ، فرصتش باد که خوش فکر صوابی دارد
................................................................................... گاهی تن می لرزانی خواجه ! حالم خودم را نفهمیدم بعد از خواندن این غزل ، آن هم در جواب این سوال که : چرا خدا دعای منو مستجاب نمی کنه ؟ حکم است نه ؟ باید تن بسپارم !
................................................................................................... پ.ن. چقدر ناراحت کننده است که بهم حق میدی ولی از طرفی هم منعم می کنی ! و من مگس مانده ام میان این همه لب شیرین ، که نباید طمعش را داشته باشم !
.......................................................................................... چشم عنایتی که تو می خواهی در سایه همت خودت به بار می نشیند ! این قبای زر افشان که می بینی نه آن است که می پنداری خرقه پوشی من از غایت دین داری نیست / پرده ای بر سر صد عیب نهان می پوشم
............................................................ کمی بیشتر از بیست و چهار ساعت دیگر سال نو می شود ! کاش ما هم نو شویم !
................................................................................................. خودت می دانی چه آتشی می زنی بر دلم خواجه ؟ که واثق شوم ؟ مگر نیستم ؟ مگر نه اینکه امروز هر چه در دل داشتم برایش گفتم ؟ مگر نگفتم که سپرده ام به خودش ؟ مگر ... هر وقت که پرسیدم همین ها را گفته ای ، یادت باشد ... وای اگر دامن حسن تو بگیرد آهم ...
................................................................................ جواب هایت همیشه دندان شکنند خواجه ! چه دارم بگویم ؟ مگر نه اینکه خودم هم همین ها را برایت نجوا کرده بودم ؟
.............................................................................................. تو و خدایت دست به یکی کرده اید، نه خواجه ؟ از او می پرسم وعده سه روزه می دهد با گفتاری رمز آلود و من تن می می لرزد از این همه هماهنگی که چرا آخرین روز ختم ذکرم اتمام سه روزه ی اوست ! از تو می پرسم یا کوتاه می کنی گفت و شنفت را یا می گویی این قصه دراز است به قران که مپرس ! خودت بگو یار غار چه کنم وقتی قسمم میدهی ؟ آن هم به چیزی که می دانی و می دانم عزیزترین است برایمان ! خودت خوب می دانی چه سخت است برای کسی مثل من که همیشه می دانسته چه می شود اما حالا هیچ چیز نمی داند ! دلخورم خواجه خیلی هم دلخورم ! هر چند هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت !
......................................................................... دلیل این همه آشفتگی همینه ؟ شید بعد ها جواب این سوالم رو بگیرم !
.......................................................................................................... سوالم سوال همیشگیه این روزا بود ! و جواب تو چیزی که خودم هم می دونم !
خدا کمکم کنه که رو عهدم ثابت قدم بمونم !
..................................................................................... نمی دونم چی بگم ؟ من سوالی ازت پرسیدم که بی ربط به این غزل نبود ولی نمی دونم چ باید ازش بر داشت کنم ؟
.................................................................................... نشد ! نه که نخواستم یا نخواست ! نشد !
............................................................................................. چیزی برای گفتن ندارم ! این چند وقته خیلی مزاحمت شدم و تو مثل همیشه خوب رفیقی بودی برام !
............................................................................................... نمی دونم چرا با اینکه می شه خیلی راحت از توی چشماش بخونم حرف دلش رو از تو پرسیدم ؟
و نمی دونم چرا تو دقیقا همون حرفایی رو که دیشب گفته بود تکرار کردی ؟
و نمی دونم چرا صبح که بعد از نمازش داشت دعا می کرد این حرف رو زد ؟
و من خیلی چیزای دیگه رو هم نمی دونم ...
.....................................................................................
............................................................................................... اول فکر می کردم بین حرف عقل و دل گیر کردم ! ولی وقتی داشتم دیوانت رو باز می کردم تازه فهمیدم بین حرف دلمو حرف دلم موندم ! حرفایی که می دونم یکیشون کاملا غلطه و دیگری کاملا درست ! ولی نمی دونم چرا هنوزم دارم توی این برزخ دست و پا می زنم !؟
............................................................................................... برای من همین بس که می گویی حافظ طمع مبر ز عنایت که عاقبت / آتش زند به خرمن غم دود آه تو
|
About
|